Werken als parttimer
In het begin, alweer zo’n tien jaar geleden, zocht ik, als parttimer, terug wat er niet meer was….dat gevoel van “ dit is mijn klas!”
Als je een of twee dagen voor een groep staat ben je voor de kinderen niet “de”juf meer, maar “een”juf!
Daar moest ik best aan wennen. Je hoort en weet veel dingen niet , ook in de contacten met collega’s, omdat je er nou eenmaal niet altijd bent.

Dit jaar sta ik elke week op maandag voor groep 6. En…wat ik lang niet heb gehad is er weer: “dit is ook mijn klas!”
Door de manier waarop de meester van deze groep dingen met mij bespreekt, overlegt en evt. aanpast ben ik ook betrokken bij de resultaten /problemen en vragen van de kinderen.
Hierdoor werk ik met heel veel plezier op school en geeft het werken voor de klas weer dezelfde voldoening en uitdaging als toen ik fulltimer was. Na een paar maanden merk je dat je als “maandagjuf” ook een stukje vastheid en structuur biedt aan de kinderen waardoor de onderlinge band en het vertrouwen langzaam maar zeker groeit. Daaraan te werken en het in stand proberen te houden is echt de moeite waard!!
De cursussen en nascholing probeer ik zoveel mogelijk te volgen, om zo samen met collega’s ook op een andere manier elkaar beter te leren kennen en natuurlijk om de ontwikkelingen in het onderwijs te blijven volgen.
En…omdat dat hele gezellige dagen zijn is het ook geen straf!
Bovendien vind ik het heel leuk dat mijn zoon, op een andere school, nu ook in groep 6 zit. Dus het gebeurt nog al eens dat hij zegt: “mam…weet je wat een leuke tekenopdracht is….?”
Of : “Mijn meester leest uit dit boek voor en die vinden we allemaal heeeeel spannend!....”
En samen de geschiedenistoetsen nakijken is helemaal geweldig!
Al met al geniet ik er erg van om op deze manier, al is het maar een dagje, weer voor de klas te staan.
Dankzij de goede afstemming met de meester en de fijne sfeer op school werk ik met heel veel plezier op de Willem Farelschool!
Arja Vorstelman
Overzicht
|